29 Ekim 2015 Perşembe

29 Ekim Cumhuriyet Bayramı




Ey Türk Gençliği!
Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyetini, ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir.
Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin, en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahilî ve haricî bedhahların olacaktır. Bir gün, İstiklâl ve Cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerâit, çok nâmüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın, bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şerâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri şahsî menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.
Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerâit içinde dahi, vazifen; Türk İstiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!


Mustafa Kemal Atatürk
20 Ekim 1927


28 Ekim 2015 Çarşamba

Sevgilin Olmayacak



Biri olmalı hayatında
Sana sevgiyi yaşatacak
Mesela film izlerken dizlerinde uyuyabildiğin biri
Ama sevgili değil
Seni sevmeli,huzur vermeli
Onu düşünmelisin
Başına birşey gelmesinden korkacağın biri
Ağladığında yanında olmalı
Mutluluğunu iki ye katlamalı
Huzuru onda bulmalısın
Sırma saçlarını okşadığında sakinleşmelisin
Elini tutuğunda  hissetmeli
 kalp atışlarındaki artışı...
Gözlerine baktığındaki tebessümü
unutturmalı tüm acılarını,derdini,tasanı.
Ama sevgili değil.
Uyandığında senin yanağına bir buse kondurarak
"Kahvaltı hazır!" demeli.
Çayın yanına simidi almaya seni yollamalı
Uykusuz gecelerinin sebebi olmalı
Gözlerinde kaybolmalısın
o ela gözlerinde kendini bulmalısın
Ama sevgilin olmayacak..
Sevdiğin olacak
Kendi canından çok onu düşüneceksin
Korkacaksın!
Mesela gitmesinden.
O'da seni bırakmayacak
Huzuru kollarının arasında bulmalı
Sadece yanındayken değil o yokken bile
O hariç hiçbir şeyi düşünmeyeceksin.

Aslında hiç gitmeyecek yanından
Aynı yastığı paylaşacaksın
Parasızlıktan bir yastık alacaksın
ve rahat uyumasın için ona vereceksin,
senin yastığın onun göğüsü olacak.
Aldığın nefesi izleyeceksin
Kıskanacaksın...
Oksijeni kıskanacaksın iliklerine kadar temas etmesini...
Mum ışında yemek yiyeceksiniz
Romantik olsun diye değil,imkansızlıktan.
ve bunu dert etmeyecek
o,bu,şu, niye yok diye dert edip kafanı şişirmeyecek
Seni üzmeyecek...
Asla sevgilin olmayacak.
Ama öpeceksin ...
Kimi zaman yanağından
Çoğu zaman alnından...
O senden gitmemeli
Sende ondan vazgeç
memelisin.
Kendin için yaşamayacaksın.
O yaşasın diye yaşamayacaksın...
Eve hiç peçete almayacaksın
Hiçbir zaman göz yaşlarını silmek zorunda kalmayacaksın


Ama sevgilin olmayacaksın
Tüm sevgililer bir gün gider.
O gitmeyecek!
Sevdiğin olacak,sevgilin değil.

efg

26 Ekim 2015 Pazartesi

Kafamın İçi Boş





Düşüncesizce yürüyorum,kafamın içi boş.
Ne yaptığımı bilmeden kimseyi aldırmadan gidiyorum.
Ne güzergâhım belli nede varış notkam.
Sokak lambalarının aydınlığında ilerliyorum.
efg

Utanırdım



Aslında ben hep utangaçtım.
Küçükken misafirlikte su istemeye utanırdım,çayı sıcak içmek zorunda kalırdım dilim yanardı.
Ana sınıfında dans etmekten utandım.
Teyzeler yanağımı sıkıp çok tatlısın diye severken yanağım çok acırdı,ağlamaya utanırdım.
Karanlıktan ve yalnızlıktan korkardım annemin yanına gitmeye utanırdım.
Şımarık demesinler diye misafirlikte koltuğun en köşesinde otururdum.Tüm çocuklar neşe ile oynarken ben ayağı kalkmaya utanırdım.
En önde olmaktan,tüm insanların gözlerinin benim üzerimde olmasından utanırdım.Bu yüzden hep arkalardaydım.
Konuşmaktan utandım,kendimi ifade edememekten.Hırsla başladığım cümlemi kekeleyerek bitirmem bu yüzden.Söylediklerimi saçma bulmanız bu yüzden.
Aslında herkesden daha mantıklı konuşuyordum zihnimde.Ancak kelimeleri dille bütünleştirmeyi beceremiyordum.Kız kulesi manzaralı yapboz gibiydi adeta.
Resim şahane ancak parçaları yanlış yerdeydi...
Hep imrenmişimdir evde babası yoksa amcasından para isteyebilen çocuğa.Koşa koşa teyzesine,halasına,dayısına sarılan birine.Ben hiç bir zaman ne sarılabildim nede para isteyebildim hep utandım.
Bana göre çok zor bir şeydi insanların gözlerinin içine bakmak.Belkide ençok gözlere bakmaya utanmışımdır.
Bu nedendendirki çoğu zaman insanların gözlerine bakınca farklı bir silüet görüyorum karşımda. 4 senedir tanıdığım bir insanı sanki ilk defa görüyormuş gibi.
En çok ta onun ela gözlerine bakmaya utandım.Aslında bu bir utangaçlık değildi. Korkuydu. Utanmak zaten korkmak değilmidir bazen ?
Ya benim ona baktığım gibi bakmıyorsa bana, ya hiç bakmıyorsa... Gerçeklerden korkmuşumdur belkide.Üzülmekten korkmuşumdur.
Korkunun ecele faydası olmadığında herkes hem fikirdi ama ben yine de korktum,utandım.Bazende ağladım.Ama hiç yılmadım.
efg

2 Kahve & 2 Fincan



Parka giderken yanıma termosla sıcak su,2 kahve ve 2 fincan alırdım.
Halbuki hep tek giderdim parka.

Bir umuttu işte belki gelirsin diye. 

Yeşillikleri severdin sen sessizliği, birazda beni.  
Yitip gittim kalbimden kabul.
Ben vazgeçtim zaten kendimden.
Peki sen nasıl vazgeçebildin kendinden. 


efg